تحلیل پیشرو بیانگر آن است که عبدالله اوجالان با رویکردی هنجاری و گزینشی، مفاهیم تاریخ اسلام همچون میثاق مدینه، جهاد و شورا را از بستر تاریخیشان جدا کرده و با بازتعریف آنها در قالب «اسلام دموکراتیک»، تلاشی آگاهانه برای مشروعیتبخشی دینی به پروژه سیاسی «جامعه دموکراتیک» انجام داده است؛ این بازخوانی اگرچه با زبانی اخلاقی و ضدخشونت، پلی میان سنت و مدرنیته میسازد، اما به دلیل ابهام در سازوکارهای عملی و سادهسازی تعارضات تاریخی، مشخص نیست که یک دگردیسی فکری صادقانه است یا صرفاً اقدامی تاکتیکی و بهرهگیری ابزاری از دین برای عبور از بنبستهای گفتمانی به حساب میآید.
این مقاله به تبیین فلسفه و عملکرد «جماعت دعوت و اصلاح» بهعنوان جریانی معتدل میپردازد که با نفی افراطگرایی و سکولاریسم، بهدنبال آشتی میان سنت و تجدد و ترویج اسلامی انسانمحور و عقلانی است. نویسنده با تأکید بر چهارگانه «توحید، تزکیه، عدالت و سازندگی»، استراتژی این جماعت را تمرکز بر تحول مدنی و فرهنگی از پایین به بالا (ساختن انسان) بهجای تصاحب قدرت سیاسی معرفی میکند. در نهایت، ضمن بررسی چالشها و مواضع بلوغیافته جماعت در برابر منتقدان، این مسیر بهعنوان راهی صبورانه برای دستیابی به عدالت، آزادی و هویت ملی تکثرگرا در ایران امروز ترسیم شده است.
جامعه مدنی به عنوان رکن سوم نظم اجتماعی، از طریق نظارت بر قدرت، تقویت سرمایه اجتماعی و میانجیگری میان دولت و شهروندان، بستر ساز تحقق حکمرانی شایسته است. پایداری این ساختار مستلزم تعامل دوجانبهای است که در آن دولت با تضمین آزادیهای قانونی و جامعه مدنی با حفظ استقلال و شفافیت، به بازتولید اعتماد عمومی میپردازند. علیرغم چالشهای ساختاری، پویایی این نهادها یگانه مسیر گذار به توسعه متوازن و ایجاد جامعهای مسئولیتپذیر، عادل و پیراسته از فساد تلقی میشود.
کردستان ایران یکی از مناطق ژئوپلیتیک مهم کشور است که در بخش غربی ایران و در مجاورت مرز عراق قرار دارد. این منطقه بهواسطه تنوع قومی و فرهنگی، سابقه تاریخی غنی و موقعیت جغرافیایی کوهستانی، همواره در کانون توجه سیاستگذاران، پژوهشگران و افکار عمومی بوده است. با این حال، در طول دهههای گذشته، کردستان همواره با چالشهایی جدی در حوزههای مختلف اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و زیستمحیطی مواجه بوده است. بررسی آمارهای رسمی نشان میدهد که شاخصهای توسعه در استانهای کردنشین کشور در مقایسه با میانگین ملی پایینتر است (مرکز آمار ایران، سالنامه آماری استان کردستان، ۱۴۰۲). این وضعیت بهویژه در حوزههایی چون نرخ بیکاری، سطح آموزش عالی، توسعه صنعتی و کیفیت زیرساختها مشهود است.
استاد عبدالرحمن پیرانی از مهمترین چهرههای دینی-اجتماعی معاصر اهل سنت ایران است که فراتر از جایگاه سازمانی خود در جماعت دعوت و اصلاح، بهعنوان الگویی از «رهبری خدمتگزار» شناخته میشود. ویژگی متمایز او در پیوند دادن ایمان عمیق با عمل اجتماعی پایدار و تقویت سرمایهی اجتماعی جامعه مسلمانان تبلور یافته است. یادداشت حاضر به قلم محمدعلی سوره، با رویکردی تحلیلی میکوشد نشان دهد که کاریزمای پیرانی نه در قدرتنمایی، بلکه در فروتنی، صداقت و خدمتمحوری جلوهگر است و میراث او تنها روایت تاریخی نیست، بلکه مسئولیتی مستمر برای بازتولید صادقانهی راه و منش وی در نسلهای آینده بهشمار میآید.
پیامبر اسلام(ﷺ) فراتر از یک پیامآور اخلاق و عبادت، معمار تمدن و سیاستمداری خردمند بود. این مقاله ابعاد کمتر گفتهشده از سیرهی ايشان را برجسته میکند: مدیریت بحران، توجه به محیطزیست و بهداشت، سادهزیستی عملی، پایهگذاری حقوق شهروندی، احترام به تنوع فرهنگی و تأکید بر عقل و مشورت. سیرهی پیامبر(ﷺ) الگویی جامع برای امروز است؛ الگویی که بر عدالت، خردورزی، رحمت و کرامت انسانی استوار است
این نامهی سرگشاده از سوی یک شهروند سردشتی خطاب به رئیسجمهور، بازتابی از دردها و محرومیتهای مزمن سردشت است؛ شهری که با وجود قربانی شدن در حملهی شیمیایی سال ۱۳۶۶، هنوز از کمبود امکانات درمانی، آموزشی، فرهنگی، اقتصادی و زیرساختی رنج میبرد. نویسنده خواهان رسیدگی فوری به وضعیت بهداشت و درمان، ایجاد فرصتهای شغلی، بازسازی راهها، توسعهی آموزش و ورزش، سرمایهگذاری در بازارچه مرزی و گردشگری و حضور مسئولان برای شنیدن مستقیم صدای مردم است. پیام اصلی نامه، مطالبهی عدالت، توجه عملی و پایان دادن به فراموشی و تبعیض علیه مردم سردشت است.
فساد در ایران نتیجه تعامل دوطرفه حاکمیت و مردم است؛ تصمیمات رانتی و ساختارهای ناکارآمد از بالا با رفتارهای روزمره و عادتهای اجتماعی از پایین پیوند خورده و چرخهای معیوب ساختهاند. مسئولیت اصلی با حاکمیت است، اما سکوت، مشارکت و عادیسازی فساد از سوی جامعه نیز به بازتولید آن کمک میکند. راه برونرفت در شفافیت ساختاری، برخورد قضایی غیرگزینشی، تقویت رسانهها و جامعه مدنی و تغییر فرهنگ اجتماعی از پایین است.
هجرت پیامبر اسلام(ص) از مکه به مدینه، تنها جابهجایی مکانی نبود، بلکه سرآغاز امتسازی و تمدنی نوین شد. این رویداد الگویی ماندگار از عدالت، همزیستی و شجاعت تغییر است و برای نسل امروز الهامبخش حرکت از بنبستها به سوی امید و آزادی است.
تجربهی تاریخ نشان داده است که صلح همواره زمینهساز شکوفایی تمدن و ارزشهای انسانی بوده و جنگ جز ویرانی، کینه و آوارگی به همراه نیاورده است. صلح فقط نبود جنگ نیست، بلکه نیازمند عدالت، احترام متقابل و آموزش صلحمحور است. آیندهی روشن بشر در گرو کنار گذاشتن خشونت و ساختن جهانی بر پایهی محبت و همزیستی است.
کپی رایت © 1401 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط شرکت برنامه نویسی روپَل